من را نگاه کن ،شاید حال من بهتر شود

یا کمی بغض از دارو هایم بیشتر شود ..

من را نگاه کن زندگی سوق بگیرد

به سوی تو اما شاید موج بگیرد

من را نگاه کن ،غرق شو! اینجا دریاست

اقیانوس بیقرار چشمان من نقطه ی عطف دنیاست

مرگ ماهیگیر لحظه ی چشمک دریاست

آخرش تور ماهیگیریت پاره خواهد شد

آخرش تسلیم این بن بست خواهی شد

من غواص نیستم اما می گویند

نقطه ی طوفانی قتلگاه خواهد شد

بیا بنشین قلمرو من دروازه ندارد

گفته بودم که روزی پشیمان خواهد شد

گفته بودم اگر بروی سیل روان خواهد شد

یا کمی بیشتر از عقل بشر خواهد شد

گفته بودم روزی این ابر سیاه

به لحظه ی رفتنت زمین گیر خواهد شد

گفته بودم درد مهمانی باران میگیرد

گفته بودم بغض طوفانی خواهد شد

گفته بودم کوه را ببین!چه محکم ایستاده

به محض رفتنت نقطه ی مرگ زمین خواهد شد

گفته بودم ولی به گمانم گوش های تو

کمی زود تر از پدرت به سمعک نیاز خواهد داشت

این شعر را بگیر و برو تا نبینمت ...

چه فایده ! وقتی حرف اثری نخواهد داشت ؟

زهرامحدثی(گیلانی)